W imieniu całej społeczności Centrum Rehabilitacji, Edukacji i Opieki TPD „Helenów” składam najbliższej Rodzinie najszczersze wyrazy współczucia wobec jakże zasmucających nas wieści na temat odejścia wspaniałego dydaktyka akademickiego, wynalazcy i edukatora, inżyniera i humanisty Profesora Tomasza Arciszewskiego, zawsze oddanego nam – „Helenowowi” Tomasza, czy też wreszcie serdecznego Tomka, którego przyjaźnią osobiście mogłem cieszyć się od tylu lat.
Jesteśmy niezmiernie Ci wdzięczni Tomku za Twoją stałą atencję, zaangażowanie i determinację, aby przy każdej okazji Twych odwiedzin w kraju przysporzyć czegoś dobrego naszej placówce i całemu Towarzystwu Przyjaciół Dzieci, które naturalnie ze względów rodzinnych, poprzez postać jakże zasłużonego, nieocenionego dla powstania zarówno samej organizacji, jak i całego „Helenowa” Twojego dziadka i imiennika, także Tomasza Arciszewskiego było zarówno chwalebną spuścizną społecznego zaangażowania Twojej rodziny, a tym samym swoistym wyznacznikiem kierunków myśli i koncentratorem uwagi na społecznie użytecznej materii ludzkiego egzystowania.
W pamięci mamy pełne młodzieńczego entuzjazmu Twoje wykłady nt. innowacyjności w funkcjonowaniu i działaniu instytucji inspirowane m.in. ideami renesansu, czy też certyfikowane warsztaty dla liderów Towarzystwa Przyjaciół Dzieci stawiające w centrum kreatywność, twórcze uczenie się i przekazywanie wiedzy kolejnym pokoleniom młodych ludzi będącym pod opieką TPD-owskich placówek. Między innymi na tym polu widać było Twą przemożną chęć, aby przekazać ludziom z środowiska tak Ci bliskiego, to co miałeś najlepszego im do zaoferowania. Mierzyliśmy się i brali pod lupę różne trudne zagadnienia nurtujące kierownictwo „Helenowa” stale upatrując rozwiązań pod kątem przyszłości naszych podopiecznych z niepełnosprawnościami, ich szanse zawodowe, możliwości zdobywania samodzielności i autonomiczności, np. dzięki podmiotom ekonomii społecznej, spółdzielczości.
Każdy Pana przyjazd, Drogi Profesorze był impulsem, podpowiedzią, dialogiem pozwalającym patrzeć, spojrzeć na naszą działalność oczami Polaka i Amerykanina, zaprawionego w swym rzemiośle naukowca, eksperta, doradcy i pedagoga… Jest nam niezmiernie smutno, że nie będziemy już uczestnikami tego rodzaju doświadczeń, wymiany myśli na tematy rozwojowe, ale też historyczne, czy obyczajowe. Na całe szczęście pozostaje nam pamięć tych wyjątkowych chwil, tego wspólnego ogniskowania wysiłków i myśli na rzeczach ważnych, powodujących, że sprawy, rzeczy mogły i potrzebowały stawać się lepszymi, bo zawsze – ci słabsi, ci potrzebujący wymagali tego od Ciebie, od nas, od tych, którzy mogli podzielić się swym potencjałem, wiedzą, entuzjazmem, werwą, by nam ludziom bez względu na odległość i szerokość geograficzną, czy to w Polsce, w Nigerii, czy też w Stanach Zjednoczonych – żyło się pełniej, lepiej, po prostu po ludzku.
Spoczywaj Drogi Przyjacielu w pokoju będąc nie tylko nam, ale w tym momencie przede wszystkim swojej pogrążonej w smutku i zadumie Rodzinie pociechą, siłą, wyróżnieniem i wielkim powodem do dumy.
z wyrazami szacunku i smutku
Zbigniew Drzewiecki
Dyrektor Centrum TPD „Helenów”
